|
Zappen met Voices.
De afgelopen jaren , en ik citeer de voorzitter van Voices, is er hard gewerkt om deze avond tot een succes te maken. Het gaat natuurlijk om de uitvoering van het 25-jarig bestaan van Voices in de Stadsschouwburg op zaterdag 31 oktober. Dat er hard gewerkt is, kan ik volmondig beamen. Wat hebben wij genoten. Met wij bedoel ik Hans Geels, vice-voorzitter van de VG, Loes Huizinga, zij behoeft geen verdere betiteling want iedereen kent haar, en ondergetekende.
O.K.: LICHT UIT, GELUID EN SPOT AAN. Het avondje televisiekijken kan beginnen. Zeer
ontspannen werd deze avond gepresenteerd door een bijna echte t.v.-presentator: Erris van Ginkel. Met een zapper in de hand bracht hij de kijker van Comedy naar Drama om nog voor de pauze te eindigen met Spanning. Pure t.v.-programma’s. Tijdens de uitvoering van Tears in heaven werd bij het publiek de spanning te groot, waardoor het applaus veel te vroeg kwam.
Na de pauze kwamen nog de programma’s Oud, Reclame en journaal, en Muziek aan de orde.
Het zou te veel worden om alle uitgevoerde nummers te beschrijven. Eén onderdeel wil ik toch wel extra aandacht geven: Reclame. Ik heb ze allemaal gehoord: Mona, SRV-man, Joma, Mc.Donald, Prodent, Sandwichspread, Badedas, Andrelon, Bolletje, Venz, Bona, Duo Penotte, etc. Dat levert heel wat sponsorgeld op, toch.

Maar uiteindelijk ging het om de muziek: prima verzorgd en uitgevoerd. De wereldberoemde dirigent in Nederland, Erwin de Ruijter, heeft zijn koor zo goed voorbereid, dat hij vanaf de zijkant het koor kon dirigeren. Daardoor had hij een goed oog op het combo. Het was een lust om dit combo de instrumentale stukken te horen spelen en het koor werd bescheiden begeleid. Laat ik niet de balletdames(jes) vergeten, die allercharmantst over het toneel zweefden op de muziek van Abeltje en Vlieg met me mee.
De choreografie was voor Voices natuurlijk een nieuw onderdeel. Zingen en tegelijk bewegen, dat valt niet mee. Châpeau voor de choreografe. Knap, zoals de koorleden de prachtige cirkel maakten onder het zingen van The Lion King. De overige bewegingen waren rustig en passend bij de liederen, maar ook bij het koor.
Om niet als een recensent over te komen ga ik niet verder met allerlei zaken te benoemen.
Ik wil eindigen met het volgende: Bedankt voor de uitnodiging. Wij hebben genoten. Blijf zo doorgaan. Nog 25 jaar. De VG feliciteert Voices nogmaals.
Ton van Kaam, voorzitter Werkgroep Zang
|